Haar dochter Monique woonde lange tijd samen met een man die absoluut geen kinderen wilde. Na die relatie was ze een paar jaar alleen. Tot zij besloot alleen voor een kind te kiezen:
"Tijdens een fietstocht zei ze ineens dat ze naar een kliniek in Leiden was geweest voor een spermadonor. Ik gunde haar van harte een kind, maar in haar eentje? Dat leek me erg belastend voor haar. En hoe moest dat financieel?
Dat ik oma zou worden, bedacht ik op dat moment niet eens. Ik was alleen maar bezig met me zorgen maken om Monique. aan de andere kant vond ik het dapper en flink van haar.
Ik heb het erover gehad met mijn man, die van streng gereformeerde afkomst is. Hij was gevoelig voor haar argument dat ze een man voor zichzelf zocht en niet alleen maar om een kind mee te krijgen. Zo lang ze die niet had, moest ze wel verder met haar kinderwens, anders zou het misschien te laat zijn.
Samen besloten we: als zij dit wil, dan staan we achter haar."
[...]
"Ik ben heel blij dat het zo is gelopen. Mijn dochter heeft haar rust gevonden. ik heb haar echt op zien bloeien toen ze Sebastiaan kreeg. Zelf had ik het ook nooit willen missen, het geeft zo veel vreugde in mijn leven. (...) Ik denk dat we meer bij hem betrokken zijn dan wanneer Monique een partner had gehad. Ik geniet daarvan."
Denise Hilhorst, 'Toch nog oma', in: OOK, nr. 01, december 2011
Lees het hele interview met Lenie op de website van Frisse Zin.