Mariska kreeg twee kinderen samen met de homoseksuele Jan. Mariska heeft het ouderlijk gezag. De kinderen zijn een dag per week bij hun vader.

 

Een aantal citaten uit dit artikel dat in januari 2010 verscheen in de Esta:

Mariska: "Het krijgen van een kind was voor mij altijd iets vanzelfsprekends. Ik was vrouw en ik zou voor mijn 35e moeder worden. Maar toen die grens begon te naderen, was ik de juiste man nog steeds niet tegengekomen.

Langzaam groeide het idee dat ik het ook alleen kon doen. Ik heb het nooit moeilijk gevonden om in mijn eentje van dingen te genieten. Ik was meer bezig met de vraag hoe ik het allemaal praktisch moest organiseren.

Ik kon me niet voorstellen dat ik ooit tegen mijn kind zou moeten zeggen: 'jij hebt geen vader.' Ik mocht dan geen partner hebben, voor het kind moest het verder zo normaal mogelijk zijn, vond ik.

[...] Over het algemeen vind ik het niet zwaar om het ouderschap niet met een partner te kunnen delen. Al zijn er natuurlijk ook momenten dat ik het mis. Als een van de kinderen ziek is, mij heeft ondergespuugd en ik niet eens de tijd vind om mezelf te douchen, denk ik wel eens: nu zou een man in de buurt wel erg fijn zijn. Maar dan ga ik niet midden in de nacht Jan bellen."

Jan: "Ik heb altijd graag kinderen gewild. Het enige probleem van mijn homosexualiteit vond ik dat ik geen vader kon worden. Dus toen Mariska haar voorstel deed, zag ik dat direct als een unieke kans.

[...] Ik ben me pas echt vader gaan voelen vanaf het moment dat Okke me begon te herkennen - en nog sterker toen hij 'papa!' ging roepen als hij me zag.

[...] Okke is nu 5 en begint vragen te stellen. Waarom ik niet bij hen woon, waarom ik niet met mama ga trouwen. Ik probeer zo eerlijk mogelijk antwoord te geven. 'Papa gaat met een man trouwen', zeg ik dan. Met dat antwoord lijkt hij tevreden.

Madelief en Okke accepteren de situatie zoals ie is. Elke week verloopt hetzelfde, hun leven is veilig en stabiel."

Bron: Judith en Rosa Koelemeijer / rubriek Huis & kruis: de bammoeder en de donorvader / Esta nr. 2, 8-21 januari 2010